زباله های ناشی از سازه های ال اس اف در مقایسه با روش های سنتی: کدام بهتر است؟

بیش از حد شدن ضایعات ساخت‌وساز، هزینه‌های پنهان و مشکلات زیست‌محیطی ایجاد می‌کند. زباله های ناشی از سازه های ال اس اف می‌توانند متفاوت باشند؛ اما آیا واقعاً کمتر یا قابل مدیریت‌تر هستند؟ در این مطلب، تفاوت‌ها، راهکارهای عملی و نتایج مقایسه‌ای را بررسی می‌کنیم تا تصمیم‌گیری سریع و مبتنی بر داده امکان‌پذیر شود.

سازه‌های ال اس اف (LSF) به دلیل پیش‌ساختگی و استفاده از فولاد سبک معروف‌اند و وعده کاهش مصرف مواد و ضایعات را می‌دهند. این مقاله با استناد به آمار، تجربه‌های اجرایی و روش‌های مدیریت پسماند، نگاهی کاربردی به زباله های ناشی از سازه های ال اس اف دارد و راهکارهای عملی برای کاهش، بازیافت و دفع اصولی ارائه می‌دهد. اگر درگیر طراحی، اجرا یا مدیریت پروژه‌های سازه‌ای هستید، خواندن ادامه مطلب به شما کمک خواهد کرد انتخاب بهتری داشته باشید.

ساعت کاری
8 صبح - 5 عصر
تلفن دفتر فروش
021-66824315
تلفن همراه
09128898507

سازه های ال اس اف

سازه های ال اس اف

زباله های ناشی از سازه های ال اس اف چیست و چه تفاوتی با سازه‌های سنتی دارد؟

معرفی کوتاه: در این بخش انواع اصلی ضایعات مرتبط با سیستم ال اس اف و تفاوت‌های ماهوی آن با ضایعات سازه‌های سنتی توضیح داده می‌شود.

زباله های ناشی از سازه های ال اس اف عمدتاً شامل برش‌های فلزی، محافظ‌های پوشش، بسته‌بندی قطعات پیش‌ساخته، کفشورهای پیچ و مهره، ایزولاسیون‌های اضافی و قطعات معیوب یا اضافی است. برخلاف ساختمان‌های سنتی که ضایعات شامل گچ، ملات، آجرهای شکسته، بتن ریخته‌شده و ضایعات چوبی فراوان است، در LSF سهم ضایعات ناشی از مصالح حجیم و سنگین کمتر است اما حجم ضایعات فلزی و مصالح عایق افزایش می‌یابد. این تفاوت ماهیت منجر به نیازهای متفاوت مدیریت پسماند می‌شود؛ برای مثال جداسازی و بازیافت فلز اهمیت بیشتری دارد و ضایعات عایق باید با توجه به نوع ماده (پلی‌استایرن، پشم سنگ، پلی‌یورتان و غیره) مدیریت شوند.

در تحلیل چرخه عمر (LCA) سازه‌های ال اس اف معمولاً کاهش مصرف مواد خام و کاهش حمل‌ونقل مصالح در محل را نشان می‌دهند. دلیل آن تولید قطعات کنترل‌شده در کارخانه، دقت در برش و کاهش اشتباهات صحنه‌ای است. با این حال، در صورت طراحی نامناسب یا مدیریت ناقص در کارگاه، برش‌های بیش از حد و ضایعات بسته‌بندی می‌تواند میزان پسماند را افزایش دهد. بنابراین تفاوت اصلی در نوع، قابلیت بازیافت و نقطه تولید پسماند است. آمارهای مطالعات موردی نشان می‌دهد که LSF می‌تواند تا 30–60 درصد کاهش وزنی ضایعات نسبت به روش‌های سنتی داشته باشد؛ ولی این عدد در صورت عدم استفاده از استانداردهای پیش‌ساختگی یا ذخیره‌سازی نامناسب می‌تواند کاهش نیابد.

  • ماهیت ضایعات: فلزی و عایق در LSF؛ مصالح حجیم معدنی در سنتی.
  • قابلیت بازیافت: فلزات در LSF قابل بازیافت بالاتری دارند اما عایق‌ها بسته به نوع چالش‌زا هستند.
  • نقطه تولید: بیشتر در کارخانه (LSF) در مقابل بیشتر در محل ساخت (سنتی).

منابع و انواع زباله‌های تولیدی در فرآیند ساخت و تخریب ال اس اف کدامند؟

معرفی کوتاه: شناسایی منابع تولید ضایعات گام اول مدیریت پسماند است؛ در این بخش منابع اصلی و دسته‌بندی دقیق ضایعات ال اس اف بیان می‌شود.

منابع زباله های ناشی از سازه های ال اس اف را می‌توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد: ضایعات تولید در کارخانه، ضایعات نصب در سایت و ضایعات ناشی از نگهداری و پایان عمر. در کارخانه، برش‌های اضافی پروفیل‌های فولادی، ضایعات برچسب و بسته‌بندی و تخلفات کنترل کیفی تولید رایج است. هنگام نصب، ضایعات شامل برش‌های اضافی محل، قطعات معیوب، پیچ و مهره‌های زائد، قطعات بسته‌بندی و پوشش‌ها می‌شود. در پایان عمر، بازیافت قطعات فولادی، ایزولاسیون‌هایی که کارایی خود را از دست داده‌اند، و قطعات کامپوزیتی ممکن است به‌عنوان ضایعات مطرح شوند.

انواع دقیق‌تر ضایعات عبارتند از:

  • ضایعات فلزی: قطعات برش‌خورده، پروفیل‌های با برش نابجا، پیچ و مهره‌های زائد.
  • پسماندهای عایق: پلی‌استایرن منبسط یا اکسترود، پشم سنگ، فوم‌های پلی‌یورتان.
  • مواد پوشش‌دهی و روکش: صفحات گچی سبک، ورق‌های سمنت برد، رنگ‌ها و پرایمرها.
  • بسته‌بندی و مواد مصرفی: کارتن، نایلون، بست‌ها، روکش‌های محافظ.
  • پسماندهای مختلط سایت: ترکیبی از مواد فوق و ضایعات عمومی کارگاهی.

مدیریت هر دسته نیازمند رویکرد متفاوت است. برای مثال فلزات قابل بازیافت با ارزش اقتصادی خوب هستند و جمع‌آوری آن‌ها می‌تواند هزینه‌های دفع را جبران کند. از طرفی، ایزولاسیون‌های پلیمری ممکن است پایین‌ترین نرخ بازیافت را داشته باشند و ممکن است نیاز به فرآیندهای جداسازی مکانیکی یا شیمیایی داشته باشند. در ایران، ظرفیت بازیافت فلز وجود دارد ولی بازیافت انواع فوم و عایق هنوز در بسیاری از مناطق محدود است که این خود می‌تواند هزینه‌های دفن و مسائل زیست‌محیطی را تشدید کند.

بازیافت سازه های  ال اس اف

بازیافت سازه های ال اس اف

ال اس اف چگونه میزان زباله را کاهش می‌دهد؟

معرفی کوتاه: این بخش به مکانیسم‌های فنی و فرایندی می‌پردازد که باعث کاهش زباله های ناشی از سازه های ال اس اف می‌شود.

ال اس اف با سه مکانیزم اصلی می‌تواند ضایعات را کاهش دهد: پیش‌ساختگی و تولید در کارخانه، دقت ساخت به‌واسطه تولید CNC و کنترل کیفیت، و استفاده از پروفیل‌های دقیق اندازه‌گیری شده که نیاز به برش و ضایعات محل را کم می‌کند. تولید قطعات در محیط کارخانه امکان استفاده از تکنیک‌های بهینه برش (nesting)، بازیافت برش‌های باقیمانده و بسته‌بندی جمع‌وجور را فراهم می‌آورد که در محل ساخت سنتی امکان‌پذیر نیست. همچنین، استانداردسازی قطعات و استفاده از طراحی مدولار موجب می‌شود که قطعات زائد کمتری تولید شوند و تغییرات طراحی در طول اجرا کمتر رخ دهد.

از دیدگاه فرآیندی، LSF با کاهش مدت زمان اجرا و نیاز کمتر به عملیات خشن در سایت مثل بتن‌ریزی گسترده یا قالب‌بندی‌های پیچیده، میزان ضایعات خاکی و مصالح سنگی را کاهش می‌دهد. همچنین کاهش حمل‌ونقل مصالح حجیم به سایت باعث کاهش احتمال آسیب‌دیدگی مصالح و تبدیل آن‌ها به ضایعات می‌شود. مطالعات میدانی نشان می‌دهد که پروژه‌هایی که استانداردهای کنترل کیفیت کارخانه‌ای و برنامه مدیریت پسماند دارند، بین 25 تا 50 درصد کاهش ضایعات کلی در مقایسه با پروژه‌های سنتی تجربه می‌کنند.

چه مواد قابل بازیافت در سازه‌های ال اس اف وجود دارند؟

در سازه‌های ال اس اف، بخش اعظم مواد قابل بازیافت را فلزات تشکیل می‌دهند. پروفیل‌های فولادی گالوانیزه، پیچ و مهره‌ها و بست‌ها به‌راحتی در سیستم بازیافت آهن و فولاد پذیرفته می‌شوند و ارزش اقتصادی قابل توجهی دارند. بسته به کیفیت رنگ یا روکش گالوانیزه، این فلزات ممکن است صرفاً خرد شوند و به کوره بازگردانده شوند یا پس از فرایند پاکسازی دوباره به تولید پروفیل تبدیل شوند. علاوه بر فلزات، برخی از پوشش‌ها مانند صفحات گچی سبک و سمنت برد قابل خرد شدن و بازفرآوری به مصالح پایه یا استفاده در تولید پانل‌های جدید هستند.

ایزولاسیون‌های پلیمری چالش بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند. پلی‌استایرن منبسط (EPS) یا اکسترود (XPS) به دلیل حجم کم و وزن سبک، حمل و بازیافت آن‌ها گران است ولی فناوری‌هایی برای فشرده‌سازی و سپس بازیافت حرارتی یا مکانیکی وجود دارد. پشم سنگ یا پشم شیشه از نظر فیزیکی قابل بازیافت هستند ولی نیاز به جمع‌آوری جداگانه و تجهیزات خاص دارند. راهکارهای نوآورانه شامل همکاری با کارخانه‌های تولید فوم برای بازگرداندن مواد ناقص و استفاده مجدد از بسته‌بندی‌های مقوایی و نایلون‌ها است. برنامه‌های بازخرید و قرارداد با بازیافت‌کننده‌های محلی می‌تواند نرخ بازیافت را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

نقش پیش‌ساختگی در کاهش ضایعات چیست؟

پیش‌ساختگی بنیان کاهش ضایعات در LSF است. در کارخانه، قطعات با استفاده از CNC یا برش‌های دقیق تولید می‌شوند که خطاها و ضایعات را کمینه می‌کند. استفاده از فرایندهای بهینه‌سازی برش (nesting) باعث می‌شود حداقل مقدار ورق هدر برود و قطعات باقی‌مانده به عنوان مواد اولیه در قطعات بعدی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین کنترل کیفیت مستمر در کارخانه باعث می‌شود قطعات معیوب کمتر تولید شوند و اصلاحات در زمان مناسب صورت گیرد، نه هنگام نصب در سایت که معمولاً منجر به تولید ضایعات می‌شود.

مزیت دیگر پیش‌ساختگی، کاهش ذخیره‌سازی مصالح در سایت است که از آسیب‌های محیطی و تبدیل شدن مصالح به ضایعات جلوگیری می‌کند. تولید برنامه‌ریزی شده با تأمین‌کننده‌ها و ارسال واحدهای دقیق به سایت زمان‌بندی حمل را بهبود می‌بخشد و از برش‌های اضافی ناشی از اندازه‌گیری‌های نادرست در محیط پیچیده کارگاهی جلوگیری می‌کند. به طور کلی، پیش‌ساختگی هزینه‌های پسماندی را کاهش داده و قابلیت مدیریت ضایعات را افزایش می‌دهد؛ اما نیازمند طراحی دقیق، هماهنگی زنجیره تأمین و سرمایه‌گذاری اولیه در کارخانه است.

مدیریت و دفع زباله‌های ال اس اف چه چالش‌ها و راهکارهایی دارد؟

معرفی کوتاه: شناخت چالش‌های عملی در مدیریت پسماند ال اس اف و ارائه راهکارهای فنی، سازمانی و اقتصادی برای مقابله با آن ضروری است.

یکی از چالش‌های اصلی، پراکندگی محل‌های ساخت و نبود زیرساخت مناسب بازیافت در بسیاری از مناطق است. ضایعات فلزی اگرچه ارزش بازیافت دارند، اما نیاز به جداسازی منبعی و ذخیره‌سازی مناسب دارند تا آلاینده‌ها وارد جریان بازیافت نشوند. ایزولاسیون‌ها و فوم‌ها به دلیل حجم کم و وزن سبک، هزینه‌های حمل برای بازیافت را افزایش می‌دهند. علاوه بر این، ترکیب مواد در پانل‌ها (مانند صفحات پوششی که شامل فلز، فوم و چسب هستند) فرآیند جداسازی را پیچیده می‌کند و ممکن است منجر به دفن مواد ترکیبی شود.

راهکارهای عملی شامل اجرای برنامه مدیریت پسماند پروژه‌ای است که از فاز طراحی آغاز می‌شود و تا پایان عمر ادامه می‌یابد. این برنامه باید شامل موارد زیر باشد:

  • جداسازی منبعی پسماندها در سایت و محل‌های جمع‌آوری موقت مشخص.
  • قرارداد با بازیافت‌کنندگان محلی برای فلزات و بسته‌بندی.
  • طراحی برای جداسازی (Design for Deconstruction) که امکان بازیافت قطعات در پایان عمر را فراهم کند.
  • پایش و مستندسازی مقدار و نوع ضایعات برای اندازه‌گیری KPI های پایداری.

با اتخاذ این اقدامات می‌توان هزینه‌های دفع را کاهش داد و نرخ بازیافت را افزایش داد. در ایران، همکاری با مراکز بازیافت آهن و صنایع پایین‌دستی پلاستیک می‌تواند یک مدل عملی و اقتصادی باشد. همچنین آموزش کارگران و کارکنان فنی در خصوص جداسازی صحیح و نگهداری موقت می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر کاهش ضایعات و افزایش کیفیت مواد بازیافتی بگذارد.

مقایسه زیست‌محیطی و اقتصادی زباله‌های ال اس اف

مقایسه زیست‌محیطی و اقتصادی زباله‌های ال اس اف

استانداردها و مقررات مرتبط چیست؟

مقررات مرتبط با پسماند ساختمان در بسیاری از کشورها شامل دسته‌بندی مواد، الزامات دفع و معیارهای بازیافت است. برای سازه‌های ال اس اف، استانداردهایی که به مدیریت پسماند، بازیافت فلزات و مواد عایق مربوط می‌شوند باید مد نظر قرار گیرند. در ایران، قوانین محیط‌زیست و مقررات شهری معمولاً چارچوب کلی را فراهم می‌کنند اما جزئیات فنی برای مدیریت پسماند تخصصی ساختمان نیاز به استانداردها و دستورالعمل‌های اجرایی بیشتری دارد. توصیه می‌شود پروژه‌ها مستنداتی مانند برنامه مدیریت پسماند ساخت، برچسب‌گذاری مواد و دستورالعمل‌های جداسازی را در قراردادها قید کنند.

استانداردهای بین‌المللی مرتبط شامل دستورالعمل‌های بازیافت فلزات، استانداردهای LCA برای محاسبه اثرات زیست‌محیطی و راهنماهای طراحی برای جداسازی (Design for Deconstruction) هستند. اجرای چنین استانداردهایی در پروژه‌های LSF منجر به افزایش شفافیت، کاهش ریسک‌های زیست‌محیطی و تسهیل فرآیند صدور مجوزها می‌شود. پروژه‌هایی که نشانگرهای پایداری (مانند درصد ضایعات بازیافتی) را گزارش می‌دهند، معمولاً به مزایای اقتصادی و بازاریابی نیز دست می‌یابند.

مقایسه زیست‌محیطی و اقتصادی زباله‌های ال اس اف با روش‌های سنتی: کدام بهتر است؟

معرفی کوتاه: مقایسه باید بر اساس شاخص‌های زیست‌محیطی و اقتصادی انجام شود تا تصمیمی متوازن و واقعی حاصل شود.

از منظر زیست‌محیطی، LSF معمولاً مزایای چشمگیری دارد: کاهش مصرف مصالح حجیم، کاهش حمل‌ونقل، کاهش ضایعات محل و امکان بازیافت بالاتر فلزات. این مزایا در شاخص‌های مانند انتشار گازهای گلخانه‌ای (GHG)، مصرف انرژی و استفاده از مواد خام منعکس می‌شود. با این حال، اگر ایزولاسیون‌های پلیمری به دفن تهدید شوند یا بازیافت آن‌ها مقرون‌به‌صرفه نباشد، بخشی از مزایای زیست‌محیطی کاهش می‌یابد. بنابراین تحلیل چرخه عمر واقعی پروژه ضروری است تا تصویر کامل بدست آید.

از نظر اقتصادی، صرفه‌جویی در زمان اجرای پروژه، کاهش نیروی کار، و کاهش هزینه‌های قالب‌بندی و بتن‌ریزی می‌تواند مزیت‌های مالی قابل توجهی برای LSF فراهم کند. بازیافت فلزات نیز یک منبع درآمد یا حداقل کاهش هزینه دفع است. هزینه‌های بالقوه شامل سرمایه‌گذاری اولیه در طراحی پیش‌ساخته، نیاز به حمل قطعات از کارخانه به سایت و هزینه‌های مدیریت پسماند تخصصی است. مقایسه هزینه‌های مدیریت پسماند نشان می‌دهد که در پروژه‌هایی با مقیاس متوسط تا بزرگ، LSF می‌تواند هزینه کلی پروژه را کاهش دهد، ولی در پروژه‌های بسیار کوچک یا پراکنده که زیرساخت بازیافت در دسترس نیست، هزینه‌های ناشی از بازیافت ایزولاسیون و بسته‌بندی ممکن است بار مالی افزایشی ایجاد کند.

  • مزایای زیست‌محیطی: کاهش انتشار CO2، مصرف کمتر مواد خام، کمتر شدن اثرات سایت محور.
  • مزایای اقتصادی: کاهش زمان اجرا، کاهش هزینه‌های نیروی کار و احتمال بازگشت سرمایه از بازیافت فلز.
  • محدودیت‌ها: نیاز به زنجیره تأمین منظم، زیرساخت بازیافت برای عایق‌ها و هزینه‌های حمل و نقل قطعات.

راهکارهای عملی برای کاهش، بازیافت و مدیریت زباله‌های ال اس اف در پروژه‌های ایرانی

معرفی کوتاه: فهرستی عملیاتی برای اجرا در پروژه‌های واقعی که می‌تواند بلافاصله پیاده‌سازی شود تا زباله های ناشی از سازه های ال اس اف کاهش یابد.

برای بهینه‌سازی مدیریت پسماند در پروژه‌های LSF، توصیه می‌شود یک برنامه مدیریت پسماند جامع تدوین شود که شامل طراحی از مرحله صفر، مدیریت تأمین‌کننده و پایش اجرای سایت باشد. گام‌های کلیدی شامل:

  • طراحی برای جداسازی: انتخاب اتصالات و روکش‌هایی که در پایان عمر قابلیت جدا شدن و بازیافت داشته باشند.
  • قرارداد با بازیافت‌کنندگان محلی: تضمین جریان بازگشت فلزات و بسته‌بندی‌ها با قیمت و شرایط مشخص.
  • آموزش نیروی انسانی: برچسب‌گذاری پسماندها، روش‌های جداسازی و نگهداری موقت.
  • ایجاد ایستگاه‌های تفکیک در سایت: محفظه‌های جدا برای فلز، فوم‌ها، مقوا و ضایعات مختلط.
  • استفاده از نرم‌افزار مدیریت پسماند: ثبت مقادیر، تولید گزارش و تعیین KPI برای کاهش ضایعات.
  • طراحی سفارش‌محور: سفارش قطعات با تلرانس‌های دقیق بر اساس اندازه‌گیری‌های نهایی برای کاهش برش اضافی.

اجرای این راهکارها در پروژه‌های ایرانی ممکن است نیاز به هماهنگی با شهرداری‌ها، بازیافت‌کنندگان و تأمین‌کنندگان داشته باشد. نمونه‌ای از فرآیند اجرایی مؤثر عبارت است از: عقد قرارداد با تولیدکننده LSF که بازگردانی قطعات اضافی را تضمین کند؛ تجهیز سایت به محوطه تفکیک؛ و ثبت هفتگی میزان پسماند برای بازنگری و اصلاح برنامه. هزینه‌های اولیه اغلب با کاهش هزینه‌های دفع و فروش فلزات برگشتی در طول پروژه جبران می‌شود.

نمونه‌های موفق و دستورالعمل اجرایی

در برخی پروژه‌های شهری و صنعتی که LSF به‌کار رفته، مشاهده شده است که با به‌کارگیری قراردادهای خرید معکوس از کارخانه و اجرای سیستم تفکیک منبع، بیش از 40 درصد کاهش در هزینه‌های دفع و بیش از 60 درصد افزایش در نرخ بازیافت فلز حاصل شده است. دستورالعمل اجرایی پیشنهادی برای پروژه‌ها شامل مراحل زیر است:

  • فاز طراحی: انتخاب مصالح قابل بازیافت، پیش‌بینی محل نگهداری پسماند و تعیین اهداف KPI.
  • فاز تأمین: انعقاد قرارداد با تولیدکننده برای بازگرداندن قطعات اضافی و کاهش بسته‌بندی غیرضروری.
  • فاز اجرا: آموزش تیم نصب، ایستگاه‌های تفکیک و ثبت داده‌های روزانه.
  • فاز پایان عمر: مستندسازی مواد قابل بازگردانی، برنامه تفکیک و قرارداد با بازیافت‌کنندگان برای انتقال مواد.

این الگو در پروژه‌های نمونه نشان داده است که با اندکی سرمایه‌گذاری در مرحله طراحی و آموزش، می‌توان بهره‌وری را افزایش داد و پایداری محیطی را بهبود بخشید. نکته عملی: نگهداری و دسته‌بندی دقیق پسماند فلزی قبل از ارسال به بازیافت‌کننده، ارزش افزوده قابل توجهی ایجاد می‌کند و هزینه‌های جداسازی در محل بازیافت را کاهش می‌دهد.

 

جمع‌بندی: زباله های ناشی از سازه های ال اس اف در بسیاری از جنبه‌ها مزایای موثری نسبت به روش‌های سنتی ارائه می‌دهند، اما تحقق این مزایا به برنامه‌ریزی، زیرساخت و اجرای منظم نیاز دارد.

نتیجه‌گیری و نکات کلیدی:

  • نوع ضایعات در LSF متفاوت است: فلزی و عایق غالب‌اند؛ قابلیت بازیافت فلز بالا است ولی عایق‌ها چالش‌زا.
  • پیش‌ساختگی و کنترل کیفیت در کارخانه مهم‌ترین عوامل کاهش ضایعات هستند.
  • اجرای یک برنامه مدیریت پسماند پروژه‌ای شامل جداسازی منبعی، قرارداد با بازیافت‌کنندگان و ثبت KPI ها ضروری است.
  • از لحاظ زیست‌محیطی و اقتصادی، LSF در پروژه‌های متوسط تا بزرگ اغلب برتری دارد؛ اما در نبود زیرساخت‌های بازیافت محلی ممکن است مزایا کاهش یابد.

پرسش‌های متداول:

  • آیا ضایعات ال اس اف خطرناک هستند؟ عمدتاً خیر؛ مگر اینکه شامل مواد شیمیایی یا روکش‌های خاص باشند که نیاز به مدیریت ویژه دارند.
  • آیا بازیافت فوم‌ها مقرون‌به‌صرفه است؟ بسته به نزدیکی مراکز بازیافت و هزینه حمل، ممکن است یا نه؛ اما فشرده‌سازی و قراردادهای جمع‌آوری می‌تواند آن را اقتصادی کند.
  • چطور می‌توان میزان ضایعات در پروژه LSF را اندازه‌گیری کرد؟ با ثبت منظم وزن و نوع پسماند، تعیین KPI های درصد بازیافت و بررسی ماهانه می‌توان اندازه‌گیری کرد.

در پایان، تصمیم بین LSF و روش سنتی نباید تنها بر پایه ادعاهای عمومی گرفته شود؛ بررسی دقیق چرخه عمر، زیرساخت‌های محلی بازیافت و برنامه مدیریت پسماند پروژه پیش‌شرط انتخاب هوشمندانه است.